Brief aan mijn inbreker: Bedankt nog!

Brief aan mijn inbreker: Bedankt nog!

Beste meneer of mevrouw de inbreker,

Je bezoek heeft me wakker geschud. Zo wakker, dat ik al twee weken helemaal geen oog meer heb dichtgedaan. En omdat je maar rond blijft spoken in mijn hoofd, zelfs zonder dat ik weet hoe je eruitziet, dacht ik, ik schrijf je maar eens een brief.

Na een heerlijke terrasavond met vriendinnen fietste ik naar huis. Toen ik langs achter kwam, zag ik mijn tuindeur wagenwijd openstaan. En ik woon alleen, dus de alarmbellen gingen meteen af. Terecht, zo bleek toen ik aan de voorkant van mijn appartement kwam. Je hebt het met een koevoet mijn slaapkamerraam opengebroken, en bent met je smerige poten over mijn bed naar binnen gekomen. Wat een ravage, alsof er een orkaan door mijn huis had geraasd. Ik had nooit eerder een inbraak meegemaakt. Wat het met me deed dat jij in mijn huis was, onuitgenodigd, was heftiger dan ik me had kunnen voorstellen. Ik voelde me letterlijk smerig. Ik vond mijn huis smerig. Het was bezoedeld. Ik vertel je dit vooral, omdat je me het nieuwsgierige type lijkt. In ieder geval nieuwsgierig genoeg om al mijn lades en kastjes open te trekken en binnenstebuiten te keren.

Toen de politie na een uur vertrok en ik weer alleen was, drong je ‘bezoek’ ook letterlijk tot me door. Ik rilde door en over mijn hele lijf, alsof het 20 graden vroor binnen. Volgens mij klappertandde ik zelfs. De politie zei dat je waarschijnlijk een junk bent. Dat je heel kort binnen was, max een paar minuten, op zoek naar klein spul en geld. Ik denk dat de politie gelijk heeft want jemig, je had wel wat waardevollere spullen kunnen meenemen.

Ik wilde maar één ding; de boel opruimen. Alles grondig schoonmaken. Overal waar jouw dievenklauwen mogelijk aan hadden gezeten, schrobde ik, tot bloedens toe. Het maakte me niet uit. Ik wilde je aanwezigheid wegpoetsen, het gebeuren ongedaan maken. Het werd inmiddels weer licht buiten maar ook dat maakte me niet uit, ik durfde toch niet te gaan slapen.

Je buit; mijn Playstation 1. Ik geloof dat de straatwaarde daarvan amper tien euro is, gefeliciteerd! Maar de emotionele waarde voor mij is veel hoger. Ik had die Playstation al vanaf mijn tiende. Wist je, meneer of mevrouw de inbreker, toen je die PlayStation 1 pakte, dat ik daar nog met mijn broer op heb gespeeld? Mijn broer die er sinds een paar jaar niet meer is? Zijn spel stond nog steeds in het geheugen. Dat wist je niet hè?

Ook weg, mijn fotocamera, maar dat voelt wel een beetje als mijn eigen schuld. Die had ik voor het grijpen op tafel liggen. Weet je waarom die daar lag? Precies, als reminder voor mezelf omdat ik de foto’s van mijn vakantie nog op mijn laptop moest zetten. Dat hoeft dus niet meer. Wil je de SD kaart wissen voor je het toestel doorverkoopt?

Voor ik het vergeet, ik ben zo benieuwd of je ziek bent geworden van de fles Singha die je meenam. Ik snap dat je ‘werk’ je dorstig maakt, maar dit bierflesje stond al 8 jaar op mijn kast. Niet om op te drinken, maar als herinnering aan mijn reis naar Thailand. Chiyo dan maar.

Maar het ergst zijn die spullen niet. Die koop ik wel weer opnieuw. Wat het ergst is, is dat je in mijn huis was. Dat je met je jatterige klauwen in mijn spullen en mijn kastjes en lades hebt gezeten. Zelfs tussen mijn beha’s en onderbroeken. Mijn spullen, mijn privé! Ook erg is dat ik het niet meer fijn vind om hier alleen te zijn. Sterker nog, ik ben bang. Zeker als het donker wordt. Je hebt mijn gevoel van veiligheid aangetast met je bliksembezoek. Ik merk nu ik je schrijf, dat ik nog steeds heel erg boos op je ben.

Maar, ik ben de beroerdste niet, dus tot slot wil ik je toch nog voor een paar dingen bedanken.

  1. Het gouden horloge van mijn oma. Het lag in de tuin. Speelde je geweten op? Je hebt het uit een kistje gehaald met aan de binnenkant een foto van mijn oma. Ik weet hoe streng ze kijkt op die foto. Maar misschien is ie gewoon uit je handen gevallen bij het naar buiten vluchten, in dat geval geen dankjewel.
  2. Lesje geleerd, ik laat nooit meer de sleutel aan de binnenkant van de tuindeur zitten. Die zat er dus standaard. Ik besef me nu dat ik het je wel heel makkelijk maakte om weg te komen.
  3. De grote schoonmaak. Die had mijn huis namelijk al een tijdje nodig. Dankzij jouw korte aanwezigheid had ik er ineens reuze zin in.
  4. Tijdens mijn slaapgebrek heb ik eindelijk die online training afgemaakt. Ik had opeens uren over. Klein nadeel, op mijn werk was ik er soms niet helemaal bij. Maar daar kon ik jou dan fijn de schuld van geven.
  5. Tijdens het opruimen en poetsen kwam ik allerlei spullen tegen die ik kwijt was. En het mooiste, ik kwam op allerlei plekken herinneringen van mijn broer tegen. Heel waardevol. Dus die Playstation 1, die mag je houden.

Groetjes van Annemijn, ik hoop tot nooit ziens


Annemijns echte naam is bekend bij de redactie. Lees ook eens het artikel Als er iets je gevoel van veiligheid aantast, is het wel een inbraak. Hierin vertelt een schade adviseur vanuit haar werkervaring over de impact van een inbraak op mensen. 


Maak je huis extra inbraakproof met de SlimThuis app

  • Krijg actueel inzicht in inbraakrisico in jouw wijk
  • Maak je huis veiliger tegen inbraak in 9 stappen
  • Naast inbraak ook stappen voor brand, digitale veiligheid en wateroverlast
Ontdek het op Google Play Download in de App Store